BIJELjINA – Britanska vlada je 30. maja 1944. godine zvanično obustavila pomoć pripadnicima kraljeve vojske u Jugoslaviji, četnicima Draže Mihailovića, te podržala partizanske jedinice, kojima su, uglavnom, rukovodili komunisti.
Mihailovića je jugoslovenska vlada u izbjeglištvu 11. januara 1942. godine u Londonu imenovala za ministra vojske, mornarice i vazduhoplovstva.
General Mihailović je bio prvi vođa pokreta otpora u Evropi, čiju su glavu njemački nacisti ucijenili već 1941. godine.
Mihailović je jedan od najodlikovanijih oficira u istoriji moderne srpske države, a posljednje odlikovanje mu je dodijelio posthumno američki predsjednik Hari Truman u martu 1948. godine za spasavanje američkih pilota oborenih nad Jugoslavijom i doprinos pobjedi antihitlerovske koalicije u Drugom svjetskom ratu.
Studirao je na Vojnoj akademiji u Beogradu, odakle je, na trećoj godini, krenuo u Prvi balkanski rat 1912. godine.
U oktobru 1913. godine vraćen je sa svojim školskim drugovima u Beograd, gdje je na Vojnoj akademiji diplomirao kao četvrti u klasi i ubrzo potom otišao u Prvi svjetski rat.
Poslije Aprilskog rata u aprilu 1941. godine, Mihailović je odbio da prizna kapitulaciju jugoslovenske vojske i sklonio se na Ravnu goru, gdje je osnovao pokret otpora protiv okupatora.
Tokom ratnih sukoba četnici su često dolazili u konflikt sa komunistima, koji su prisvajali partizanski pokret, mada su u partizanima bili i borci koji nisu pripadali toj ideologiji.
Agenti obavještajne službe novih komunističkih vlasti OZNA uhapsili su Mihailovića u okolini Višegrada 13. marta 1946. godine.
Suđenje generalu Mihailoviću održano je od 10. juna do 15. jula iste godine i na njemu je osuđen za veleizdaju i smrtnu kaznu strijeljanjem, trajan gubitak političkih i građanskih prava, kao i oduzimanje cjelokupne imovine.
Strijeljan je na nepoznatom mjestu u noći između 16. i 17. jula 1946. godine.
General Mihailović je rehabilitovan pred Višim sudom u Beogradu kada je Srbija postala nezavisna država.
(SRNA)
