Srpska pravoslavna crkva proslavlja danas Svetog Simeona Mirotočivog, tj. Stefana Nemanju, osnivača srpske dinastije Nemanjića, koji je umro na Hilandaru na današnji dan 1200. godine.
Pre nego što se 1196. zamonašio i dobio monaško ime Simeon, vladao je Srbijom kao veliki župan.
Stefan Nemanja je vlast preuzeo 1166. godine kad je zbacio brata Tihomira, velikog župana, štićenika dvora u Carigradu. Pošto je presto ustupio srednjem sinu, kasnije prvom kralju iz dinastije Nemanjića – Stefanu Prvovenčanom, a ne najstarijem Vukanu, zamonašio se u svojoj zadužbini manastiru Studenica i uzeo monaško ime Simeon.
Sa najmlađim sinom Rastkom, čije je monaško ime bilo Sava, podigao je na Svetoj Gori manastir Hilandar, koji je ubrzo postao najznačajniji srpski duhovni i književni centar. Stefan Nemanja je podigao i crkve i manastire Đurđevi Stupovi, Bogorodičin manastir i manastir Svetog Nikole kod Kuršumlije.
Srpska pravoslavna crkva slavi ga kao Svetog Simeona Mirotočivog, prvog u nizu svetitelja iz loze Nemanjića.
Na današnji dan u spomen na seca, održavali su se vašari, a danas je to samo običaj u Valjevskoj Mionici. U narodu se o Stefanu Nemanji održalo predanje kao o zmajevitom čoveku, koje potiče od njegovih ratnih uspeha u borbama sa moćnom Vizantijom.
Po predanju, bio je proždrljiv, jer se u njega bila uvukla ala, pa je bilo potrebno i nju hraniti. Nemanja je za ručak jeo pečenog vola, u njemu pečenog ovna, u ovnu pečenu kokoš i u njoj pečeno jaje. Jednom o ručku, Nemanja je bio kod svog sina Svetog Save, i zatražio da ruča. Sava mu pružio poskuricu (pečat sa slavskog kolača), a ala zinula da je dohvati. Tada Sava zgrabi alu i baci je u more. Od tada Nemanja više nije bio proždrljiv, kaže predanje.
Naodni običaji kažu da bi na ovaj dan trebalo da moliti se svetitelju za neustrašivost, zdravlje i snagu dece, a ukoliko to učinite iskreno i od srca, Sveti Simeon će vam uslišiti molbe.
Sveti Simeon Mirotočivi obeležava se i kao krsna slava.
